Warsaw
Joined May 2012
- Tweets23.8K
- Following2.6K
- Followers20.2K
- Likes52.3K
Pinned Tweet
Na stronie OSW najnowszy raport o transformacji Bundeswehry - jej kontekście sojuszniczym, niemieckich planach i ich ograniczeniach. Zachęcam!
osw.waw.pl/transformacja-bun…
As I write below 👇, a dangerous process begins aiming at luring Europe into talks on far more than ending the 🇷🇺🇺🇦 war:
“The U.S. has asked Russia to submit a new proposal for a future security agreement with Europe that includes Russian steps to ease tension with the continent, two sources with knowledge of the matter said.”
axios.com/2026/11/11/russia-…
Not much has been achieved in Abu Dhabi, but the framing of the talks has nevertheless been harmful, particularly for the Europeans. The Russians have achieved their goal of opening a discussion about the post-war European security order, which Kushner and Witkoff were ready to embrace.
1. The U.S. – clearly Kushner and Witkoff, with Trump’s blessing – wants to bring about not only peace for peace’s sake, but also an opening for business deals with Russia. They probably want a credible excuse for opening a business track with Russia. After the midterms, securing business opportunities for family members and friends might be one of their goals. And here Europe might be an obstacle to remove – EU sanctions will prevent the launch of some envisaged U.S.-Russian business ventures, such as gas deliveries to Europe.
It is probably beyond Kushner and Witkoff’s comprehension what Putin really wants. They do not understand Russian thinking or the implications of concessions to Moscow for European security. They have no understanding of Russia’s goals and policies towards NATO, the EU and within the OSCE, either now or in the past.
Kushner during the press conference: “Something is clearly not working…”.
They say they want to preserve existing institutions and make NATO stronger, at the same time as Russia wants to undermine them. It is good that Gen. Grynkewich took part in the talks, providing a link to the realities on the ground. And these realities include – according to the Polish Defence Minister – the Pentagon agreeing today to station troops permanently in Poland and not objecting to Poland acquiring land-based Tomahawk missiles.
2. The Europeans – are being drawn into a tricky game. Ukraine wants Europe on board in order to secure European backing in its difficult talks with the U.S. Europe wants to know what the U.S. is discussing with Russia regarding the end of the war and post-war Ukraine, and for all the right reasons. The problem is that both Russia and Kushner/Witkoff have just sprung a trap by opening up discussions on post-war European security with the Europeans. And this trap carries two major risks.
First, it broadens the scope of the discourse. Once the topic has been opened and the Europeans have been drawn in, Russia and the U.S. will push Europe further towards engaging in these talks, with an unpredictable outcome.
Second, Europe has the problem of not being a single entity, of having differing perspectives and representatives, some of whom – in the race to “represent Europe” – might be more willing to go beyond previously agreed common positions.
All in all, I hope there is enough sense within the E4, EU and NATO to understand where this is heading, as Russia is unlikely to shift its positions.
Cieszy wpis portugalskiego MSZ o tym, że nie jest tak, że ze względu na odległość od Moskwy, Portugalia inaczej postrzega rosyjskie zagrożenie dla Europy 🙃
The @SecGenNATO Mark Rutte should know better than to overlook the countries and governments that stand firmly by Ukraine and fully understand the threat posed by Russia.
Portugal, its Government and its people have never been in any doubt about which side of history they stand on.
It is regrettable that the NATO Secretary General should speak so lightly on such a serious matter.
Russian campaign on how to divide Europeans in full swing:
"And the third option he presented were bilateral mutual non-aggression pacts. For example, agreements of this kind could be reached, among other things, with individual NATO member states, which would then receive, for instance, additional individual security guarantees from the Russian Federation”
reuters.com/world/europe/rus…
Not much has been achieved in Abu Dhabi, but the framing of the talks has nevertheless been harmful, particularly for the Europeans. The Russians have achieved their goal of opening a discussion about the post-war European security order, which Kushner and Witkoff were ready to embrace.
1. The U.S. – clearly Kushner and Witkoff, with Trump’s blessing – wants to bring about not only peace for peace’s sake, but also an opening for business deals with Russia. They probably want a credible excuse for opening a business track with Russia. After the midterms, securing business opportunities for family members and friends might be one of their goals. And here Europe might be an obstacle to remove – EU sanctions will prevent the launch of some envisaged U.S.-Russian business ventures, such as gas deliveries to Europe.
It is probably beyond Kushner and Witkoff’s comprehension what Putin really wants. They do not understand Russian thinking or the implications of concessions to Moscow for European security. They have no understanding of Russia’s goals and policies towards NATO, the EU and within the OSCE, either now or in the past.
Kushner during the press conference: “Something is clearly not working…”.
They say they want to preserve existing institutions and make NATO stronger, at the same time as Russia wants to undermine them. It is good that Gen. Grynkewich took part in the talks, providing a link to the realities on the ground. And these realities include – according to the Polish Defence Minister – the Pentagon agreeing today to station troops permanently in Poland and not objecting to Poland acquiring land-based Tomahawk missiles.
2. The Europeans – are being drawn into a tricky game. Ukraine wants Europe on board in order to secure European backing in its difficult talks with the U.S. Europe wants to know what the U.S. is discussing with Russia regarding the end of the war and post-war Ukraine, and for all the right reasons. The problem is that both Russia and Kushner/Witkoff have just sprung a trap by opening up discussions on post-war European security with the Europeans. And this trap carries two major risks.
First, it broadens the scope of the discourse. Once the topic has been opened and the Europeans have been drawn in, Russia and the U.S. will push Europe further towards engaging in these talks, with an unpredictable outcome.
Second, Europe has the problem of not being a single entity, of having differing perspectives and representatives, some of whom – in the race to “represent Europe” – might be more willing to go beyond previously agreed common positions.
All in all, I hope there is enough sense within the E4, EU and NATO to understand where this is heading, as Russia is unlikely to shift its positions.
Not much has been achieved in Abu Dhabi, but the framing of the talks has nevertheless been harmful, particularly for the Europeans. The Russians have achieved their goal of opening a discussion about the post-war European security order, which Kushner and Witkoff were ready to embrace.
1. The U.S. – clearly Kushner and Witkoff, with Trump’s blessing – wants to bring about not only peace for peace’s sake, but also an opening for business deals with Russia. They probably want a credible excuse for opening a business track with Russia. After the midterms, securing business opportunities for family members and friends might be one of their goals. And here Europe might be an obstacle to remove – EU sanctions will prevent the launch of some envisaged U.S.-Russian business ventures, such as gas deliveries to Europe.
It is probably beyond Kushner and Witkoff’s comprehension what Putin really wants. They do not understand Russian thinking or the implications of concessions to Moscow for European security. They have no understanding of Russia’s goals and policies towards NATO, the EU and within the OSCE, either now or in the past.
Kushner during the press conference: “Something is clearly not working…”.
They say they want to preserve existing institutions and make NATO stronger, at the same time as Russia wants to undermine them. It is good that Gen. Grynkewich took part in the talks, providing a link to the realities on the ground. And these realities include – according to the Polish Defence Minister – the Pentagon agreeing today to station troops permanently in Poland and not objecting to Poland acquiring land-based Tomahawk missiles.
2. The Europeans – are being drawn into a tricky game. Ukraine wants Europe on board in order to secure European backing in its difficult talks with the U.S. Europe wants to know what the U.S. is discussing with Russia regarding the end of the war and post-war Ukraine, and for all the right reasons. The problem is that both Russia and Kushner/Witkoff have just sprung a trap by opening up discussions on post-war European security with the Europeans. And this trap carries two major risks.
First, it broadens the scope of the discourse. Once the topic has been opened and the Europeans have been drawn in, Russia and the U.S. will push Europe further towards engaging in these talks, with an unpredictable outcome.
Second, Europe has the problem of not being a single entity, of having differing perspectives and representatives, some of whom – in the race to “represent Europe” – might be more willing to go beyond previously agreed common positions.
All in all, I hope there is enough sense within the E4, EU and NATO to understand where this is heading, as Russia is unlikely to shift its positions.
Quite important in the above context what @vonderburchard writes:
“According to Merz’s spokesperson, Kornelius, the Europeans and the United States have “agreed on four principles” in Abu Dhabi (although not yet with Russia):
“First, on sequencing: the sequencing envisages that discussions will first focus on peace in Ukraine and subsequently on an order that could prevail in Europe and the transatlantic – Euro-Atlantic – space.
Second, on the context of the negotiations: this means that the negotiations will not focus exclusively on this architecture as a single issue; rather, Ukraine is an inherent part of the Euro-Atlantic security architecture. This means that there will be a great many sub-issues to consider and negotiate. Efforts will be made to address these in working groups. These will concern questions of security guarantees and treaty-based assurances.
The third principle agreed upon is consensus. Consensus means that any agreement will have to be endorsed by all members. If consensus cannot be reached among NATO members, these arrangements cannot be implemented either. Consensus is therefore also a fundamental element for the American side.
The fourth principle is summed up in the term ‘no-surprise policy’, meaning no surprises. This means that Europe and the United States have agreed to develop a common understanding under which these negotiations will now continue without side deals, with the necessary transparency and in close coordination.””
Laut Merz-Sprecher Kornelius haben sich die Europäer und USA in Abu Dhabi „auf vier Prinzipien geeinigt“ (jedoch noch nicht mit Russland):
„Erstens, über die Sequenzierung: Die Sequenzierung sieht vor, dass zuerst über den Frieden in der Ukraine diskutiert wird und anschließend über eine Ordnung, die in Europa und im transatlantisch-euroatlantischen Raum herrschen kann.
Zweitens, über den Kontext der Verhandlungen: Der Kontext bedeutet, Verhandlungen werden nicht monothematisch über diese Architektur geführt, sondern die Ukraine ist inhärenter Teil der euroatlantischen Sicherheitsarchitektur. Das heißt, es wird dann sehr, sehr viele Unteraspekte zu betrachten und zu verhandeln geben. Das wird man in Arbeitsgruppen versuchen zu erreichen. Dabei geht es um Fragen der Sicherheitsgarantien und um Fragen der vertraglichen Sicherheiten.
Das dritte Prinzip, auf das sich geeinigt wurde, ist Konsens. Konsens bedeutet: Jede Vereinbarung wird nur von allen Mitgliedern getragen werden. Sobald kein Konsens unter den NATO-Mitgliedern erreicht werden kann, können diese Verabredungen auch nicht umgesetzt werden. Konsens ist also auch für die amerikanische Seite ein tragendes Element.
Das vierte Prinzip ist umschrieben mit einem Begriff, einer „no-surprise-policy“, also keine Überraschungen. Das heißt, es gibt die Verabredung zwischen Europa und den USA, ein gemeinsames Verständnis zu entwickeln, wonach diese Verhandlungen jetzt ohne Nebenabreden, mit der nötigen Transparenz und in enger Abstimmung fortgeführt werden.“
Good point
For anyone interested in issues related to a future European security order, I would suggest rereading #NATO|s Strategic Concept of 2022, incl para 9 (below for ease of reference). Also have a look at Mark Rutte's Nov 2025 interview with RFE/RL:
rferl.org/a/nato-rutte-dialo…
For those writing on X about the need to adapt European security order to Russia’s concerns and find some common ground with Moscow.
If you read Russian, it is obvious what they want - in plain English - domination over Europe. Their record of breaking all conventional arms control treaties at times when Europe basically was disarming and presented no whatsoever military threat to Russia, with the US troops nonexistent along the northeastern flank, and with Sweden and Finland nonaligned. It is so tiresome to explain Russian goals over and over again. Reading and understanding Russian and taking literally what they say helps.
Should be basic European position
We already have a European security architecture in place.
This includes international agreements under which Russia has undertaken obligations, including with regard to sovereignty and territorial integrity.
The problem is that Russia is not respecting these agreements.
All our focus should be on ensuring that Russia actually fulfils the obligations it has already undertaken.
My press remarks at the @G7 Foreign Ministers' meeting ↓
„Nie potrzebujemy nowej architektury bezpieczeństwa, ale trzymajmy się dotychczasowych umów i uzgodnień.”
Jakie będą konsekwencje wygranej Demokratów w Izbie Reprezentantów i Senacie? O tym pisze @aj_kohut w powyborczej analizie @OSW_pl
👉 Wynik wyborów to osobista porażka prezydenta. Odpowiedzialność Trumpa za rezultat wyborów będzie miała konsekwencje wewnątrzpartyjne. W nadchodzących miesiącach politycy republikańscy będą musieli zdecydować, czy dalsza bliska współpraca z prezydentem będzie dla nich korzystna. Może to tworzyć pole do ponadpartyjnej kooperacji z demokratami w wybranych kwestiach.
👉 Porażka republikanów nie powstrzyma aktywności Trumpa w polityce zagranicznej. W obliczu bardziej ograniczonych możliwości na arenie wewnętrznej może on skupić się na poszukiwaniu sukcesów za granicą, które zwieńczą jego prezydenturę. Opór ze strony demokratów może prowokować go do chaotyczniejszych działań. Zarazem jednak przedstawiciele administracji mogą wykazywać więcej ostrożności w realizowaniu woli prezydenta z obawy przed dochodzeniami, jakie demokraci będą mogli zainicjować w Kongresie.
👉 Nadchodzące dwa lata nie będą łatwe dla demokratów, jeśli sukces w wyborach połówkowych nie przełoży się na ich polityczną sprawczość. Będą oni zatem musieli znaleźć sposób, by utrzymać poparcie wyborców bez znaczących sukcesów legislacyjnych. Partia Demokratyczna wciąż jest niepopularna, a jej sukces w dużej mierze wynika ze sprzeciwu wyborców wobec polityki prezydenta.
osw.waw.pl/pl/publikacje/ana…
Rysują się dwa trendy w amerykańskiej polityce po wyborach połówkowych w USA na drugą połowę kadencji Trumpa - po przejęciu przez Demokratów Senatu i Izby Reprezentantów:
- Prezydent Trump będzie chciał bardziej błyszczeć w polityce zagranicznej, bo tylko tu będzie miał wolną rękę, z priorytetem „ustanawiania pokoju na świecie” i rozszerzania amerykańskich biznesów (głównie rodziny i przyjaciół),
- Prezydent Trump będzie koncentrował się na wewnętrznych konfliktach z Demokratami.
Pierwsza opcja może być bardziej prawdopodobna w połączeniu z wariacjami drugiej.
Nowa rzeczywistość strategiczna wymaga dostosowań percepcji i działań nie tylko od nas, ale również od Niemiec, od których oczekiwałabym:
1️⃣ zmiany retoryki dotyczącej „przywództwa w Europie” na rzecz „współprzywództwa Polski i Niemiec na wschodniej flance” oraz traktowania Polski jako równorzędnego partnera - Bundeswehrze daleko bowiem do „najsilniejszej armii w Europie”,
2️⃣ realnych inwestycji w infrastrukturę na granicy 🇵🇱🇩🇪, które umożliwiłyby mobilność wojskową między oboma państwami,
3️⃣ inwestycji w przedłużenie na terytorium Polski natowskiego systemu rurociągów paliwowych Central Europe Pipeline System (CEPS) z Niemiec,
4️⃣ inwestycji w bezpieczeństwo Polski – ich zakres pozostaje kwestią do uzgodnienia,
5️⃣ znaczących ćwiczeń Bundeswehry na wschodniej flance NATO,
6️⃣ i WRESZCIE – rozwiązania nierozstrzygniętych kwestii historycznych w relacjach z Polską, które od lat obciążają współpracę 🇵🇱🇩🇪. W tych kwestiach nadal czekamy na ruch Berlina.
Wczoraj na @ForumKrynica brałam udział w panelu „Polska i Niemcy: Czy bezpieczeństwo nas łączy czy dzieli?”. Poniżej tezy artykułu, które napisałam dla @KlubJagiellonsk.
1. Obecny niemiecki rząd na czele z kanclerzem Merzem przeprowadził prawdziwą Zeitenwende w niemieckiej polityce wobec Rosji, Ukrainy i w obszarze bezpieczeństwa.
Z Berlina słyszymy jednoznaczne wsparcie dla Kijowa, realistyczną ocenę perspektyw rozmów z Rosją, która prowadzi szeroko zakrojoną wojnę hybrydową przeciwko rządowi Merza, widząc w nim jednego z głównych przeciwników w Europie. Berlin zaczął poważnie traktować swoje zobowiązania w NATO - inwestuje w obronność i rozwój zdolności wojskowych.
2. Polska i Niemcy to dwóch najważniejszych europejskich sojuszników dla obrony wschodniej flanki NATO.
Oba państwa są filarami regionalnego planu obronnego NATO „Centrum”, obejmującego region Morza Bałtyckiego i Europę Środkową. Niemcy mają przypisane dwie role: udział w obronie państw bałtyckich oraz funkcjonowanie jako hub logistyczny dla państw wschodniej flanki. Ze względów na geografię i potencjał 🇵🇱🇩🇪 współpraca jest oczywista. Znajduje odzwierciedlenie w rotacji oficerów w kluczowych strukturach dowodzenia NATO.
3. Czy Bundeswehra stanie się najsilniejszą konwencjonalną armią w Europie, jak głośno zapowiada Berlin? Na pewno będzie to silniejsza armia w perspektywie 2035 r., w szczególności w wymiarze morskim i powietrznym, ale mam wątpliwości czy Niemcy osiągną swoje ambitne cele.
Berlin dostosowuje reformy i modernizację Bundeswehry do potrzeb obrony zbiorowej NATO. Do 2029 r. będzie ona mieć ograniczone możliwości i dopiero po tej dacie zacznie się stopniowa jej rozbudowa. Możliwe problemy gospodarcze związane z redefinicja modelu gospodarczego oraz niewiadoma konstelacja rządowa po 2029 r. mogą złamać konsensus partii mainstreamowych do przeznaczania tak dużych nakładów na obronność, a ze względów politycznych i demograficznych trudno będzie zwiększyć liczebność armii.
4. USA w swojej koncepcji zeuropeizowanego NATO 3.0 widzą większą rolę dla Niemiec we współpracy z Polską i państwami nordyckimi. Odzwierciedleniem tego myślenia jest format Bergen, który niedługo spotka się w Krakowie.
USA redefiniuje obecnie swoją obecność wojskową w Europie, tak jak i udział w ew. konflikcie z Rosją w przyszłości, ograniczając dostępność swoich sił i środków na rzecz obrony Europy. Nie wychodzą całkiem z Europy, ale chcą, żeby sojusznicy przejęli dużo większą odpowiedzialność za obronę konwencjonalną.
5. W europeizującym się NATO współpraca Polski z Niemcami jest koniecznością. Pytanie brzmi, jak ją prowadzić, aby jednocześnie wzmacniać wspólne bezpieczeństwo i chronić własne interesy.
Niemcy są dla nas ważnym sojusznikiem, ale obecnie nie ma szerszej świadomości zarówno wśród niemieckiej jak i polskiej opinii publicznej znaczenia powiązań i współpracy obu państw w NATO.
Dyskusja publiczna w 🇵🇱🇩🇪 koncentruje się często na eksponowaniu konkurencji – zarówno jeśli chodzi o miano lepszego sojusznika dla państw bałtyckich, nordyckich czy partnera dla Ukrainy oraz pierwszoplanowego europejskiego sojusznika dla USA.
Niemiecka hegemonia w Europie mająca u podstaw zbrojenia Berlina nie jest realnym scenariuszem, choć większe niemieckie zdolności wojskowe i wydatki obronne wzmocnią pozycję Niemiec w NATO i UE.
Niemcy mogą też stać się dla nas poważnym problemem. Niepokoi dynamika niemieckiej polityki wewnętrznej, w której średnio i długoterminowo rysują się niekorzystne warianty.
6. Potrzebujemy pozytywnej narracji o współpracy polsko-niemieckiej oraz jej widocznej materializacji na poziomie wojskowym, przy świadomości ryzyk, które mogą wystąpić średnio i długofalowo.
Na razie żadna ze stron nie wydaje się być gotowa zainwestować w taki projekt wystarczającego kapitału politycznego. Nie zmienia to jednak strategicznej rzeczywistości: oba państwa będą w coraz większym stopniu współodpowiedzialne za obronę i odstraszanie na wschodniej flance NATO.
Wczoraj na @ForumKrynica brałam udział w panelu „Polska i Niemcy: Czy bezpieczeństwo nas łączy czy dzieli?”. Poniżej tezy artykułu, które napisałam dla @KlubJagiellonsk.
1. Obecny niemiecki rząd na czele z kanclerzem Merzem przeprowadził prawdziwą Zeitenwende w niemieckiej polityce wobec Rosji, Ukrainy i w obszarze bezpieczeństwa.
Z Berlina słyszymy jednoznaczne wsparcie dla Kijowa, realistyczną ocenę perspektyw rozmów z Rosją, która prowadzi szeroko zakrojoną wojnę hybrydową przeciwko rządowi Merza, widząc w nim jednego z głównych przeciwników w Europie. Berlin zaczął poważnie traktować swoje zobowiązania w NATO - inwestuje w obronność i rozwój zdolności wojskowych.
2. Polska i Niemcy to dwóch najważniejszych europejskich sojuszników dla obrony wschodniej flanki NATO.
Oba państwa są filarami regionalnego planu obronnego NATO „Centrum”, obejmującego region Morza Bałtyckiego i Europę Środkową. Niemcy mają przypisane dwie role: udział w obronie państw bałtyckich oraz funkcjonowanie jako hub logistyczny dla państw wschodniej flanki. Ze względów na geografię i potencjał 🇵🇱🇩🇪 współpraca jest oczywista. Znajduje odzwierciedlenie w rotacji oficerów w kluczowych strukturach dowodzenia NATO.
3. Czy Bundeswehra stanie się najsilniejszą konwencjonalną armią w Europie, jak głośno zapowiada Berlin? Na pewno będzie to silniejsza armia w perspektywie 2035 r., w szczególności w wymiarze morskim i powietrznym, ale mam wątpliwości czy Niemcy osiągną swoje ambitne cele.
Berlin dostosowuje reformy i modernizację Bundeswehry do potrzeb obrony zbiorowej NATO. Do 2029 r. będzie ona mieć ograniczone możliwości i dopiero po tej dacie zacznie się stopniowa jej rozbudowa. Możliwe problemy gospodarcze związane z redefinicja modelu gospodarczego oraz niewiadoma konstelacja rządowa po 2029 r. mogą złamać konsensus partii mainstreamowych do przeznaczania tak dużych nakładów na obronność, a ze względów politycznych i demograficznych trudno będzie zwiększyć liczebność armii.
4. USA w swojej koncepcji zeuropeizowanego NATO 3.0 widzą większą rolę dla Niemiec we współpracy z Polską i państwami nordyckimi. Odzwierciedleniem tego myślenia jest format Bergen, który niedługo spotka się w Krakowie.
USA redefiniuje obecnie swoją obecność wojskową w Europie, tak jak i udział w ew. konflikcie z Rosją w przyszłości, ograniczając dostępność swoich sił i środków na rzecz obrony Europy. Nie wychodzą całkiem z Europy, ale chcą, żeby sojusznicy przejęli dużo większą odpowiedzialność za obronę konwencjonalną.
5. W europeizującym się NATO współpraca Polski z Niemcami jest koniecznością. Pytanie brzmi, jak ją prowadzić, aby jednocześnie wzmacniać wspólne bezpieczeństwo i chronić własne interesy.
Niemcy są dla nas ważnym sojusznikiem, ale obecnie nie ma szerszej świadomości zarówno wśród niemieckiej jak i polskiej opinii publicznej znaczenia powiązań i współpracy obu państw w NATO.
Dyskusja publiczna w 🇵🇱🇩🇪 koncentruje się często na eksponowaniu konkurencji – zarówno jeśli chodzi o miano lepszego sojusznika dla państw bałtyckich, nordyckich czy partnera dla Ukrainy oraz pierwszoplanowego europejskiego sojusznika dla USA.
Niemiecka hegemonia w Europie mająca u podstaw zbrojenia Berlina nie jest realnym scenariuszem, choć większe niemieckie zdolności wojskowe i wydatki obronne wzmocnią pozycję Niemiec w NATO i UE.
Niemcy mogą też stać się dla nas poważnym problemem. Niepokoi dynamika niemieckiej polityki wewnętrznej, w której średnio i długoterminowo rysują się niekorzystne warianty.
6. Potrzebujemy pozytywnej narracji o współpracy polsko-niemieckiej oraz jej widocznej materializacji na poziomie wojskowym, przy świadomości ryzyk, które mogą wystąpić średnio i długofalowo.
Na razie żadna ze stron nie wydaje się być gotowa zainwestować w taki projekt wystarczającego kapitału politycznego. Nie zmienia to jednak strategicznej rzeczywistości: oba państwa będą w coraz większym stopniu współodpowiedzialne za obronę i odstraszanie na wschodniej flance NATO.
Link do artykułu, w którym rozwijam powyższe tezy: klubjagiellonski.pl/2026/10/…
Jesteśmy w podobnej dynamice relacji USA-Rosja co już z dwa razy wcześniej i pytanie do Europy jak z tego obecnie wybrnąć. Być może wynik wyborów połówkowych spowoduje skoncentrowanie Trumpa na kwestiach wewnętrznych i odsunie politykę zagraniczną na dalszy plan. Oby.
NEW: We got the list of “Business Deals” the US and Russia are discussing.
They include a potential return by US companies to the Russian oil market as part of wider talks to end Putin’s war, including JVs in Sakhalin and restoring the Druzhba pipeline:
ft.com/content/d703aaae-f607…
„The war, Lavrov said, “will continue and, even I will say, is likely to escalate”.“
Moscow previous hints at the need to involve the Europeans started for some a competition on “who will represent Europe” at the negotiating table. A move from the Kremlin to divide. The goals are quite clear.
Vladimir Putin used most of his call with the leaders of Finland and Norway to lecture them about medieval Slavic history, underscoring the difficulties Europe faces in asserting itself in upcoming peace talks with Russia.
w/ @maxseddon @HenryJFoy @FT
ft.com/content/a384acd1-c90c…
Obrona państw bałtyckich w domenie lądowej w ramach planowania NATO w dużym stopniu przypisana jest Niemcom - dowództwo Korpusu Niemiecko-Holenderskiego będzie m.in. za to odpowiedzialne. Generałowie z Wojsk Lądowych Bundeswehry objeżdżają więc państwa bałtyckie.
Die Generalität des Heeres bereist das Baltikum. Es sollen mögliche Einsatzräume erkundet werden, die im Falle eines russischen Angriffs zu verteidigen wären.
faz.net/aktuell/politik/ausl…
Rozmowę Stubb/Støre z Putinem traktuję bardziej jako promowanie się tego pierwszego w toczonych ostatnio dyskusjach dot. wyboru przedstawiciela UE w kwestiach rozmów pokojowych 🇷🇺🇺🇦🇺🇸.
Nie za bardzo wiadomo jaki inny cel miała ta rozmowa, niekonsultowana z partnerami europejskimi.
Przedstawienie stanowiska Ukrainy, które jest Rosji dobrze znane? Podkreślanie priorytetu deeskalacji przez dwa państwa nordyckie graniczące z Rosją, co wybrzmiało w komunikacie 🇫🇮🇳🇴 po rozmowie z Putinem?
To, że inicjatywę krytykuje premier Danii, nie przebierając w słowach, i urzędujący premier Szwecji, w trochę łagodniejszym tonie, pokazuje, że to co tandemowi Stubb/Støre udało się osiągnąć to pokazać podziały w najbardziej zintegrowanej politycznie i wojskowo grupie państw nordyckich. W przypadku Finlandii pytanie też czy inicjatywa była konsultowana z szefem fińskiego rządu.
W tym wszystkim nie należy zapominać, że to właśnie Norwegia i Finlandia mają najdłuższą i najgłębszą tradycję rozmawiania z Rosją na tematy bezpieczeństwa w regionie nordycko-bałtyckim.
Na Kremlu może nie otwierają szampana, ale przyglądają się z zadowoleniem.
Na drugą nóżkę polecam konkluzje z wczorajszego spotkania grupy E5👇
Grupa państw E5 (UK, F, DE, PL, IT) na poziomie ministrów obrony w większym stopniu będzie się koordynować w różnych tematach, w tym wdrażania koncepcji NATO 3.0.
Wydano wspólne oświadczenie po wczorajszym spotkaniu w Paryżu, rozmowy ministrów mają zostać uzupełnione o „Policy and Planning Talks“ na poziomie dyrektorów politycznych i zastępców szefów sztabów.
Grupa państw E5 (UK, F, DE, PL, IT) na poziomie ministrów obrony w większym stopniu będzie się koordynować w różnych tematach, w tym wdrażania koncepcji NATO 3.0.
Wydano wspólne oświadczenie po wczorajszym spotkaniu w Paryżu, rozmowy ministrów mają zostać uzupełnione o „Policy and Planning Talks“ na poziomie dyrektorów politycznych i zastępców szefów sztabów.
🇪🇺 At their meeting in Paris on 26 October, the E5 Defence Ministers discussed European security issues, support for Ukraine and the situation in the Middle East.
In their joint statement, they reaffirmed their determination to take greater responsibility for the security of the European continent.
📄Read their joint statement 👇
urlr.me/nD7RYm
O nowej-starej strategii administracji Trumpa wobec Ukrainy i ukraińskiej odpowiedzi piszą @aj_kohut i @sienicki_kacper
osw.waw.pl/pl/publikacje/ana…