Sheldon

برداشت شخصی من از یک رهبر: شاهزاده رضا پهلوی سال‌هاست که رهبران را به آشوویتز می‌آورم. در آن مکان هولناک در کنار صدها رئیس‌جمهور، وزیر و نماینده پارلمان ایستاده‌ام. این هفته می‌خواهم چیزی شخصی‌تر را با شما در میان بگذارم. ساعت‌های بسیاری را با شاهزاده رضا پهلوی و بانو یاسمین پهلوی گذراندم: در نشست خبری، در کنار یکدیگر سر میز شام، و در طول بازدید طولانی از آشوویتز و بیرکناو. از همان لحظه نخست روشن بود که او نه برای روابط عمومی آمده بود و نه برای انجام یک وظیفه تشریفاتی. او آمده بود تا بیاموزد و بفهمد. درباره جزئیات می‌پرسید و پرسش‌های خوبی مطرح می‌کرد؛ بانو یاسمین پهلوی نیز همین‌طور. شخصیت او عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد: کاریزما، خرد و روشنی سخنش. او راهبردی می‌اندیشد، به ملت خود متعهد است و شجاعانه هر روز خطرات واقعی را به جان می‌خرد. بیش از همه، اراده و دلسوزی او مرا متأثر کرد. او باور دارد که اکثریت بزرگ ملت ایران خواهان صلح، برادری و آشتی میان ملت‌ها هستند. در زندگی‌ام با رهبران بسیاری دیدار کرده‌ام، اما کمتر کسی را با چنین بزرگی روح دیده‌ام. شاهزاده رضا پهلوی رهبری بزرگ است؛ با بینش، شجاعت اخلاقی و وقار یک دولتمرد راستین. در او اصالت و نجابت روحی کمیاب وجود دارد. با هر کسی، در هر جایگاهی، با همان احترام رفتار می‌کند. او مردی بسیار توانا و با استعداد است: روشن و دقیق سخن می‌گوید، دوردست‌ها را می‌بیند و هم تاریخ ملت خود را می‌شناسد و هم واقعیت‌های جهان امروز را. عزم او خلل‌ناپذیر است. دهه‌هاست که آرمان ایرانی آزاد را با خطرات شخصی بزرگ بر دوش می‌کشد، بی‌آنکه هرگز امید خود را از دست بدهد یا از اصولش کوتاه بیاید. و بیش از همه، قلب او از آنِ ملتش است. هر آنچه انجام می‌دهد از دلسوزی عمیق او برای مردمش سرچشمه می‌گیرد: برای رنج‌شان، شجاعت‌شان و حقشان برای زندگی در آزادی و کرامت. و با همه بزرگی‌اش، فروتنی و سادگی را در او و در همسرش دیدم. بیش از یک بار اشک را در چشمانش دیدم؛ انسانی سرشار از احساس که به همه انسان‌ها اهمیت می‌دهد. از صمیم قلب آرزو می‌کنم ملت ایران به‌زودی چنین رهبری داشته باشد.